Σελίδες

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Τα κάλαντα του Λαζάρου


Σήμερον έρχεται ο Χριστός
ο επουράνιος θεός.
Εν τη πόλει Βηθανία
Μάρθα κλάει και Μαρία.
Λάζαρο τον αδελφό της
τον γλυκύ και καρδιακόν της.


 

Κωνωπίνα: Ο Σωκράτης και ο Ηλίας  πιστοί  στις παραδόσεις μας ακόμα και σήμερα, κρατάνε με καμάρι  το Λάζαρο ! (Η φωτογραφία είναι από το  Katouna news)

Ένα Πασχαλινό έθιμο που θυμούνται με συγκίνηση οι μεγαλύτεροι, όταν ως παιδιά αλωνίζαμε τις γειτονιές του χωριού μας, γυρίζοντας από σπίτι σε σπίτι, τραγουδώντας "το Λάζαρο", για να μαζέψουμε το χαρτζιλίκι μας.   Αναμνήσεις των καιρών μας…!



Κωνωπίνα: Ο Θοδωρής Τσιούνης του Κώστα, σε παλαιότερη φωτογραφία με το Λάζαρο ανα χείρας  !
Δυστυχώς, το συγκεκριμένο έθιμο τείνει να εκλείψει και στα Χωριά μας, όπως και στις περισσότερες περιοχές της Πατρίδας μας, και διασώζεται σε περιορισμένο βαθμό χάρις στην αξιέπαινη προσπάθεια ορισμένων ρομαντικών πιτσιρικάδων, που “φκιασιδώνουν τον Λάζαρο με τα καλύτερα κύπρια και με τα πιο ευωδιαστά άνθη της Άνοιξης, και ξεχύνονται στις γειτονιές μας συντηρώντας το έθιμο και τις δικές μας θύμησες   !
Kωνωπίνα 2003, Τα αδελφάκια Άννα και Ανάργυρος Τίγκας του Στάθη, σε παλαιότερη φωτογραφία, περιοδεύοντες κατά το έθιμο του "Λαζάρου" .

Θυμηθείτε το τραγούδι του Λαζάρου …

 

Του Λαζάρου

Σήμερον έρχεται ο Χριστός
ο επουράνιος θεός.
Εν τη πόλει Βηθανία
Μάρθα κλάει και Μαρία.
Λάζαρο τον αδελφό της
τον γλυκύ και καρδιακόν της.


Τον μοιρολογούν και λένε
τον μοιρολογούν και κλαίνε.
Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
και τον εμοιρολογούσαν
Και τη μέρα την Τετάρτη
κίνησε ο Χριστός για να ‘ρθει.


Τότε εβγήκε η Μαρία
έξω από τη Βηθανία
και εμπρός του γονατίζει
και τα πόδια του φιλεί.
-Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου
δεν θα πέθαιν' ο αδελφός μου.

Μα και πάλιν εγώ πιστεύω
και καλότατα ηξεύρω
ότι δύνασαι αν θελήσεις
και νεκρούς να αναστήσεις.
Τότε ο Χριστός δακρύζει
και τον Άδη φοβερίζει.!


Δεύρο έξω Λάζαρέ μου
φίλε και αγαπητέ μου.
Παρευθύς επελυτρώθη
ανεστήθη κι εσηκώθη
Τότε τον Θεόν δοξάζουν
και τον Λάζαρο εξετάζουν.

Πες μας, Λάζαρε, τι είδες
εις τον Άδην απού πήγες;
Είδα φόβους, είδα τρόμους,
είδα βάσανα και πόνους,
Δώστε μου νερό λιγάκι
να ξεπλύνω το φαρμάκι
της καρδιάς και των χειλέων
και μην μ' ερωτάτε πλέον.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου